OPIS SYSTEMU UBEZPIECZEŃ, PUBLICZNE, KOMERCYJNE TOWARZYSTWA UBEZPIECZENIOWE

Zawartość kategorii

Informacje będą stopniowo uzupełniane i aktualizowane.

Jakie możliwości ubezpieczenia zdrowotnego są dostępne w Republice Czeskiej

Turystyczny / krótkoterminowy – EKUZ + ubezpieczenie podróżne.

Zatrudnienie w Czechach – automatycznie czeskie ubezpieczenie.

Samozatrudnienie – konieczna jest aktywna rejestracja i wpłacanie zaliczek.

Student – poniżej 26 roku życia → płaci państwo.

Rodzina – jest ubezpieczana za pomocą form europejskich.

Pobyt stały – takie same obowiązki jak w przypadku Czechów.

 

Pobyt krótkoterminowy (piesze wycieczki, zwiedzanie,  wizyty studyjne)

  • Wszystko, czego potrzebują, to Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ/EKUZ) wydana przez ich polskie towarzystwo ubezpieczeniowe.
  • W Republice Czeskiej mają oni prawo do niezbędnej opieki na takich samych warunkach jak Czesi (ale pełne leczenie, badania profilaktyczne, stomatologia nieostra itp. nie są objęte ubezpieczeniem).
  • Jeśli zależy im na szerszym zakresie ochrony (np. lepszej stomatologii), zaleca się wykupienie dodatkowego ubezpieczenia komercyjnego.


Długoterminowy pobyt bez zatrudnienia (np. student, osoba prowadząca działalność na własny rachunek, członek rodziny)

  • Obywatel UE może przystąpić do czeskiego publicznego systemu ubezpieczeń zdrowotnych, jeśli ma stałe miejsce zamieszkania w Republice Czeskiej.

  • Jeśli nie mają jeszcze stałego pobytu, zależy to od konkretnej sytuacji:

    • Student: w niektórych przypadkach objęty EKUZ + dodatkowe ubezpieczenie.

    • Osoby prowadzące działalność na własny rachunek: muszą zarejestrować się w czeskim zakładzie ubezpieczeń zdrowotnych i wpłacać minimalne zaliczki w taki sam sposób, jak czescy samozatrudnieni.

    • Członek rodziny pracownika zatrudnionego w Czechach: często może zostać zarejestrowany w systemie na podstawie tzw. unijnych przepisów koordynacyjnych.

Przejrzysta tabela systemu ubezpieczeń wraz z przykładami

Kategoria

Ubezpieczenie

Ubezp.

Kto płaci / uwaga

Stały rezydent

Publiczne

Płaci sam (lub państwo) – pełna opieka

Pracownik (nawet cudzoziemiec bez stałego pobytu)

Publiczne

Opłacane przez pracownika i pracodawcę

Samozatrudnieni

Publiczne

Wpłata dla osób prowadzących działalność gospodarczą – kaucja od 1 stycznia 2025 r.: 3 143 CZK

OBZP / dziecko cudzoziemca posiadającego pobyt długoterminowy

Publiczne

Ubezpieczony płaci: 2 808 CZK

Dzieci, studenci, seniorzy itp.

Publiczne

Opłacane przez państwo

Cudzoziemcy z długotrwałym pobytem. (do 18 lat)

Publiczne

Płatne przez rodziców – od 1. 1. 2024

Inni cudzoziemcy (nieubezpieczeni w miejscach publicznych)

Komercyjne

Niezbędne do zorganizowania (np. podróżne, kompleksowe)

Pobyt dłuższy niż 6 miesięcy poza Republiką Czeską

-

Możliwość zaprzestania publicznego ubezpieczenia

Jakie ubezpieczenie jest wypłacane dla pracowników w Czechach

Praca w Czechach

Jeżeli obywatel polski jest zatrudniony w Czechach przez pracodawcę mającego siedzibę w Czechach, to obowiązują go te same zasady, co obywateli czeskich – jest on uczestnikiem czeskiego systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Jeśli Polak pracuje w Czechach dla pracodawcy z siedzibą w Czechach:

  • Automatycznie staje się uczestnikiem czeskiego publicznego ubezpieczenia zdrowotnego, tak jak czeski pracownik.
  • Pracodawca rejestruje go w jednym z czeskich zakładów ubezpieczeń zdrowotnych (najczęściej VZP).
  • Ubezpieczony otrzymuje czeską kartę ubezpieczeniową i ma pełne prawo do opieki zdrowotnej.

Jeśli Polak pracuje zdalnie w Czechach dla polskiego pracodawcy i mieszka w Czechach, może nadal być ubezpieczony w Polsce – w zależności od tzw. Kodeksu Podatkowego. Formularz A1 wydany przez polską instytucję.

Jakie ubezpieczenie muszą zapłacić

Ubezpieczenie zdrowotne

  • Uczestnictwo jest obowiązkowe.
  • Składka odprowadzana jest od wynagrodzenia brutto:
  • 4,5% płaci pracownik (potrącane z jego wynagrodzenia),
  • 9% jest wypłacane przez pracodawcę.
  • W sumie 13,5% podstawy opodatkowania trafia do ubezpieczenia zdrowotnego.

Ubezpieczenie społeczne (emerytura i renta chorobowa)

  • Podobnie jak u Czechów – obowiązkowo.
  • Zatrudnienie: ok. 7,1% (w tym 6,5% emerytura + 0,6% choroba).
  • Pracodawca: ok. 24,8%.


Obywatel polski nie płaci nic „dodatkowo” tylko dlatego, że jest cudzoziemcem z UE.
Jest on włączony do czeskiego systemu dokładnie w taki sam sposób, jak lokalni pracownicy.

Jak to działa w praktyce

  • Pracodawca rejestruje pracownika w wybranej czeskiej kasie chorych (najczęściej VZP, ale można też wybrać inną).
  • Pracownik otrzymuje czeską kartę ubezpieczeniową i ma pełne prawo do opieki zdrowotnej.
  • Podczas leczenia należy okazać czeską kartę ubezpieczenia zdrowotnego, a nie polską kartę EKUZ.
  • Z polskiej karty EKUZ (EKUZ) skorzysta tylko wtedy, gdy wróci na leczenie do Polski – tam otrzyma niezbędną opiekę pokrywaną przez czeski system.


Obywatel polski, który pracuje dla czeskiego pracodawcy, opłaca takie samo ubezpieczenie zdrowotne i społeczne jak Czech. Pracodawca rejestruje go i za niego płaci.

Ubezpieczenie społeczne i zdrowotne cudzoziemców w Polsce

Istotnym uprawnieniem jest również prawo do świadczeń socjalnych związanych z zatrudnieniem. Cudzoziemcy zatrudnieni legalnie podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym, co gwarantuje im dostęp do świadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w tym do emerytur, rent oraz świadczeń chorobowych, a także do opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych.

Pracodawca zobowiązany jest ponadto do wydania cudzoziemcowi świadectwa pracy niezwłocznie po ustaniu stosunku pracy, a pracownik ma prawo odwołać się do sądu pracy w przypadku niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy czy naruszenia zasady równego traktowania. Cudzoziemcom przysługuje również prawo do tworzenia i wstępowania
do związków zawodowych, prowadzenia rokowań zbiorowych oraz udziału w strajkach, co wynika wprost z Konstytucji RP i Ustawy o związkach zawodowych.

Cudzoziemcy zatrudnieni w Polsce korzystają z pełnego katalogu praw pracowniczych przewidzianych w Kodeksie pracy i ustawach szczególnych. Prawo do równego traktowania, wynagrodzenia, bezpiecznych warunków pracy, urlopu, świadczeń socjalnych i sądowej ochrony w razie naruszenia ich praw czyni z polskiego systemu prawa pracy instrument integracji cudzoziemców na rynku pracy oraz realizacji zasady sprawiedliwości społecznej.

Praca w Polsce dla cudzoziemców, mimo szerokiej ochrony wynikającej z Kodeksu Pracy oraz przepisów unijnych, wiąże się z szeregiem ryzyk, które mogą wpływać na ich sytuację prawną, społeczną i zdrowotną. Ryzyka te wynikają zarówno z charakteru rynku pracy, jak i ze specyficznej pozycji cudzoziemców, często podejmujących zatrudnienie w sektorach wymagających fizycznie i o ograniczonej stabilności zatrudnienia.

Jak załatwić komercyjne ubezpieczenie zdrowotne dla obywatela polskiego?

Komercyjne ubezpieczenie zdrowotne dla obywateli polskich w Republice Czeskiej może być wykupione za pośrednictwem komercyjnych firm ubezpieczeniowych. Najczęściej stosuje się go dla niepracujących rezydentów bez stałego pobytu, lub jako dodatek do ubezpieczenia publicznego.

 

Komercyjne ubezpieczenie zdrowotne dla obcokrajowców w Czechach oferuje na przykład:

  • Pojišťovna VZP, a.s. (PVZP) – spółka zależna VZP, dominującego dostawcy ubezpieczeń dla cudzoziemców („Kompleksowe Ubezpieczenie Zdrowotne dla Cudzoziemców”).
  • Towarzystwo ubezpieczeniowe Slavia
  • Międzynarodowa Federacja Związków Zawodowych (
  • Firma ubezpieczeniowa MAXIMA
  • lub innych firm ubezpieczeniowych.

Te towarzystwa ubezpieczeniowe posiadają produkty dostosowane do ustawy nr 326/1999 Dz. U. (pobyt cudzoziemców) – muszą spełniać minimalny zakres opieki, jeśli cudzoziemiec ubiega się o wizę/pobyt.

 

Rodzaje komercyjnego ubezpieczenia zdrowotnego

  • Podróżne ubezpieczenie zdrowotne (krótkoterminowe, turystyczne, obejmuje intensywną opiekę, urazy, hospitalizację).
  • Kompleksowe ubezpieczenie zdrowotne dla obcokrajowców (dłuższy pobyt, obejmuje również opiekę profilaktyczną, ciążę, stomatologię w pewnym zakresie).
  • Ubezpieczenie dodatkowe (usługi ponadstandardowe, repatriacja do Polski, leczenie poza placówką objętą umową).

 

Jak wybrać ubezpieczenie?


Ocena celu pobytu
– czy cudzoziemiec potrzebuje ubezpieczenia wizowego, czy tylko dodatkowego ubezpieczenia.

Wybór firmy ubezpieczeniowej i produktu
– PVZP jest najczęstszy, ponieważ spełnia warunki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Czeskiej dotyczące wizy długoterminowej.

Negocjowanie umowy
– osobiście w oddziale, online (większość towarzystw ubezpieczeniowych umożliwia również załatwienie sprawy w języku angielskim/polskim) lub przez pośrednika (brokera ubezpieczeniowego, agencję).

Dokumenty
– paszport/dowód osobisty, adres zamieszkania w Czechach, cel pobytu (np. studia, zatrudnienie).

Płatność
– w formie ryczałtu (zazwyczaj za cały okres) lub rocznie.

Osoba ubezpieczona otrzymuje polisę ubezpieczeniową + kartę
(jest to potwierdzone przez lekarza, który ma podpisaną umowę z firmą ubezpieczeniową).

Ubezpieczenie komercyjne dla cudzoziemców w Polsce

Oprócz publicznego systemu, istnieje możliwość wykupienia komercyjnych ubezpieczeń zdrowotnych oferowanych przez prywatne zakłady ubezpieczeń.

Ubezpieczenia te często oferują szerszy zakres usług, krótszy czas oczekiwania na wizyty u specjalistów oraz dostęp do prywatnych placówek medycznych. Warto jednak zwrócić uwagę na zakres ochrony, ponieważ niektóre usługi, takie jak poród czy terapia onkologiczna, mogą być wyłączone z polisy. Wybór odpowiedniego rozwiązania zależy od potrzeb, oczekiwań oraz możliwości finansowych ubezpieczonego. Z roku na rok zainteresowanie prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym rośnie, co świadczy o tym, że Polacy coraz chętniej inwestują w swoje zdrowie i komfort leczenia.

Rodzaje komercyjnych ubezpieczeń zdrowotnych:

ubezpieczenia indywidualne:

  • wykupowane bezpośrednio przez osoby prywatne;
  • obejmują zazwyczaj konsultacje specjalistyczne, podstawową diagnostykę; dostęp do internisty czy pediatry;
  • dostępne są różne pakiety – od podstawowych (kilka specjalizacji) do rozbudowanych (kilkadziesiąt specjalizacji, zaawansowana diagnostyka, rehabilitacja).


ubezpieczenia grupowe:

  • popularne zwłaszcza jako benefit pracowniczy;
  • opłacane w całości lub częściowo przez pracodawcę;
  • charakteryzują się niższymi kosztami składki, ponieważ ryzyko jest rozłożone na większą grupę ubezpieczonych.


ubezpieczenia rodzinne:

  • dedykowane dla całych gospodarstw domowych;
  • często umożliwiają dodanie do polisy partnera oraz dzieci;
  • atrakcyjne cenowo w stosunku do wykupywania oddzielnych pakietów.


ubezpieczenia dedykowane określonym potrzebom

  • dodatkowe polisy obejmujące rehabilitację, opiekę szpitalną, dostęp do psychologa czy stomatologa;
  • pakiety specjalistyczne dla kobiet w ciąży, osób starszych lub osób aktywnych sportowo.

Opis systemu ubezpieczeń społecznych w RP

System ubezpieczeń społecznych w Polsce stanowi kluczowy element polityki socjalnej państwa, którego fundamenty opierają się na normach konstytucyjnych, ustawowych oraz wypracowanych przez orzecznictwo i doktrynę zasadach prawa ubezpieczeń społecznych. System ubezpieczeń w Polsce stanowi fundament ochrony socjalnej obywateli, łącząc elementy publiczne i komercyjne. Jego funkcjonowanie opiera się na zasadach powszechności, obowiązkowości i solidarności społecznej, a także częściowej odpłatności świadczeń. Celem systemu jest zapewnienie ochrony socjalnej na wypadek zdarzeń losowych powodujących utratę zdolności do pracy, dochodu lub pogorszenie sytuacji życiowej, takich jak choroba, macierzyństwo, wypadek przy pracy, bezrobocie czy osiągnięcie wieku emerytalnego.

Ustawa definiuje cztery podstawowe rodzaje ubezpieczeń społecznych:

  • emerytalne – zapewniają świadczenia po osiągnięciu wieku emerytalnego;
  • rentowe – gwarantują wsparcie w przypadku niezdolności do pracy lub śmierci żywiciela rodziny;
  • chorobowe – obejmują niezdolność do pracy wywołaną chorobą; rodzicielstwem lub koniecznością opieki nad członkiem rodziny;
  • wypadkowe – dotyczą wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Ubezpieczenie emerytalne jest jednym z podstawowych elementów systemu ubezpieczeń społecznych w Polsce. Jego celem jest zapewnienie świadczeń osobom, które zakończyły aktywność zawodową i osiągnęły wiek emerytalny, a tym samym utraciły źródło dochodu z pracy. Funkcjonowanie ubezpieczenia emerytalnego opiera się na zasadzie solidarności międzypokoleniowej i finansowane jest przede wszystkim ze składek obowiązkowych odprowadzanych przez pracowników oraz pracodawców.

Zgodnie z art. 1 Ustawy z 1999 r., świadczenia pieniężne z ubezpieczenia chorobowego przysługują w przypadku czasowej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą lub koniecznością izolacji, a także w związku z macierzyństwem i opieką nad dzieckiem bądź innym członkiem rodziny wymagającym wsparcia. Świadczeniami z ubezpieczenia chorobowego są:

  • zasiłek chorobowy – przysługuje ubezpieczonemu w razie czasowej niezdolności do pracy trwającej do 182 dni (lub do 270 dni w przypadku gruźlicy oraz w okresie ciąży). Podstawą jego wypłaty jest zaświadczenie lekarskie, a wysokość zasiłku wynosi zasadniczo 80%
  • podstawy wymiaru, chyba że przepisy przewidują wyższe świadczenie (np. 100% w przypadku choroby przypadającej w ciąży lub wypadku w drodze do pracy);
  • świadczenie rehabilitacyjne – przysługuje osobom, które po wyczerpaniu okresu zasiłkowego nadal są niezdolne do pracy, ale dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie to można pobierać maksymalnie przez 12 miesięcy;
  • zasiłek macierzyński – przysługuje matce, ojcu lub opiekunowi prawnemu dziecka w związku z urodzeniem dziecka, przyjęciem go na wychowanie lub przyjęciem na wychowanie w ramach rodziny zastępczej. Jego długość zależy od liczby dzieci urodzonych przy jednym porodzie i może wynosić od 20 do 37 tygodni;

  • zasiłek opiekuńczy – wypłacany jest ubezpieczonemu, który musi sprawować osobistą opiekę nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny w razie choroby, pobytu w szpitalu lub nieprzewidzianych okoliczności uniemożliwiających zapewnienie opieki. Limit korzystania z tego świadczenia w danym roku kalendarzowym określony jest
    w art. 33 ustawy z 1999 r.

Osoby prowadzące działalność gospodarczą mogą dobrowolnie przystąpić do ubezpieczenia chorobowego, co daje im prawo do zasiłków chorobowych i macierzyńskich. Dodatkowo, istnieje możliwość dobrowolnego ubezpieczenia wypadkowego, co zwiększa zakres ochrony.

Ubezpieczenie wypadkowe finansowane jest w całości przez pracodawcę. Wysokość składki jest zróżnicowana i uzależniona od stopnia ryzyka zawodowego w danej branży, liczby zatrudnionych pracowników i wskaźników wypadkowości. Składka ta waha się od 0,67% do 3,33% podstawy wymiaru.

Ubezpieczenie wypadkowe gwarantuje szeroki katalog świadczeń dla ubezpieczonych oraz ich rodzin, w tym:

  • zasiłek chorobowy – przysługujący od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, w wysokości 100% podstawy wymiaru;
  • świadczenie rehabilitacyjne – wypłacane po wyczerpaniu okresu zasiłkowego, jeśli dalsze leczenie rokuje odzyskanie zdolności do pracy;
  • jednorazowe odszkodowanie – przysługujące ubezpieczonemu, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, a w przypadku śmierci ubezpieczonego – członkom jego rodziny;
  • renta z tytułu niezdolności do pracy – przyznawana osobom, które wskutek wypadku lub choroby zawodowej utraciły zdolność do pracy;
  • renta szkoleniowa – świadczenie wypłacane osobie, która utraciła zdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie, ale może wykonywać inną pracę po przekwalifikowaniu;
  • renta rodzinna – dla członków rodziny ubezpieczonego zmarłego wskutek wypadku lub choroby zawodowej;
  • dodatek pielęgnacyjny i dodatek do renty rodzinnej dla sieroty zupełnej – świadczenia dodatkowe związane ze szczególną sytuacją osób poszkodowanych.


Ubezpieczenie wypadkowe jest niezbędnym elementem ochrony pracownika w systemie prawa pracy i zabezpieczenia społecznego. Zapewnia ono środki utrzymania osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w związku z wykonywaną pracą, a także wsparcie rodzinie w razie śmierci żywiciela. Jego istota polega na powiązaniu ochrony socjalnej z ryzykiem zawodowym i odpowiedzialnością pracodawcy za zapewnienie bezpiecznych warunków pracy.

KATEGORIA